Jean Lallot a traduit en grec (moderne) six autres poèmes de “Journal irrégulier” de Bruno Arcadias

► ὁ λύχνος n° 164, mars 2023.

“Journal irrégulier” de Bruno Arcadias Douze poèmes : poèmes 7 à 12

(deuxième partie)

Illustration de Léa Bertin-Hugault au recueil de Bruno Arcadias “Journal irrégulier”

                                                                 7

                               Un jour, je serai mort

                               et je viendrai te voir tous les soirs,

                               quand la petite sera couchée.

                               Puis, quand elle sera grande,

                               quand elle sera partie,

                               je viendrai encore te voir tous les soirs.

                               Et le jour où ce sera ton tour,

                               je te prendrai la main

                               Et je t’emmènerai.

                               7

Μια μέρα, θα έχω πεθάνει…

και θα έρχομαι να σε βλέπω κάθε βράδυ,

όταν η μικρή θα έχει κοιμηθεί.

Και ύστερα, όταν μεγαλώσει,

όταν θα έχει φύγει,

θα έρχομαι και πάλι να σε βλέπω κάθε βράδυ.

Και τη μέρα που θα είναι η σειρά σου,

θα σου πιάσω το χέρι

και θα σε πάρω μαζί μου.

                                                              8

                               Regardez les bébés qui jouent à la crèche.

                               Regardez ces mêmes bébés trente ans plus tard,

                               regardez-les se toiser,

                               l’un en costume,

                               l’autre en bleu de travail,

                               l’autre en jean…

                               Incapables de trouver trois mots à se dire…

                               Têtes de nœuds que nous sommes !

                               Au lieu de nous ouvrir en grandissant,

                               nous nous rétrécissons.

                               Et nous n’y pouvons rien.

                               Et je n’y peux rien, ma chérie.

                               Mais tu as raison : parfois, quelle tristesse, le

                                                              monde.

                               Parfois, mais pas toujours.

                               (C’est minime mais ça n’est pas rien.)

                               8

Κοίτα τα μωρά που παίζουν στον παιδικό σταθμό.

Κοίτα τα ίδια αυτά τα μωρά τριάντα χρόνια μετά,

kοίτα το υποτιμητικό βλέμμα τους,

ο ένας με κουστούμι,

ο άλλος με τη φόρμα της δουλειάς,

ο άλλος με τζιν…

Ανίκανοι να ανταλλάξουν δυο κουβέντες…

Τι μαλάκες που είμαστε!

Αντί να ανοιγόμαστε μεγαλώνοντας,

μαζεύουμε.

Και δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα γι’ αυτό.

Και δεν μπορώ να κάνω τίποτα, καλή μου.

Αλλά έχεις δίκιo: μερικές φορές, τι θλίψη ο

                               κόσμος!

Μερικές φορές, αλλά όχι πάντα.

(Δεν είναι πολύ, μα είναι κάτι.)

                                                             9

                               Si Mozart avait été une femme,

                               il aurait eu dix enfants, fait la cuisine,

                               le ménage, le repassage et toutes ces sortes de

                                                              choses

                               qui font qul’on n’a pas le temps d’écrire

                                                              une symphonie.

                               Aussi, quand vous voyez une femme à la tâche,

                               dites-vous bien que sous son tablier se cache

                               un Alléluia.

                               Si Mozart avait été un paysan,

                               il aurait eu dix enfants, faιt la moisson,

                               gratté la terre et toutes ces sortes de choses

                               qui font qu’on n’a pas le temps d’écrire une

                                                              symphonie.

                               Aussi, quand vous voyez un paysan à la tâche,

                               dites-vous bien que sous son gros pull se cache

                               un Alléluia.

                               Si Mozart avait été un roi,

                               il aurait eu dix enfants, fait des lois,

                               fait la guerre et toutes ces sortes de choses

                               qui font qu’on n’a pas le temps d’écrire une

                                                              symphonie.

                               Aussi, quand vous voyez un roi à la tâche,

                               dites-vous bien que sous son pourpoint se cache

                               un Alléluia.

                               Ça en fait, des Alléluias, quand on y pense.

                               On ne les entendra pas, mais savoir

                                                              qu’ils sont là,

                               ça donne envie d’en chanter,

                               des Alléluias.

                               9

Αν ο Μότσαρτ ήταν γυναίκα,

θα είχε δέκα παιδιά, θα μαγείρευε,

θα έκανε νοικοκυριό, σίδερο και όλα τα σχετικά

που σε κάνουν να μην έχεις χρόνο να γράφεις

                               συμφωνίες.

Λοιπόν, όταν βλέπεις μια γυναίκα να δουλεύει,

μην ξεχνάς ότι κάτω από την ποδιά της κρύβεται

ένα Δόξα σοι ο Θεός.

Αν ο Μότσαρτ ήταν χωρικός,

θα είχε δέκα παιδιά, θα θέριζε,

θα σκάλιζε τη γη και όλα τα σχετικά

που σε κάνουν να μην έχεις χρόνο να γράφεις

                               συμφωνίες.

Λοιπόν, όταν βλέπεις έναν χωρικό να δουλεύει,

μην ξεχνάς ότι κάτω από το χοντρό πουλόβερ του

                               κρύβεται

ένα Δόξα σοι ο Θεός.

Αν ο Μότσαρτ ήταν βασιλιάς,

θα είχε δέκα παιδιά, θα έκανε νόμους,

θα έκανε πoλέμους και όλα τα σχετικά

που σε κάνουν να μην έχεις χρόνο να γράφεις

                               συμφωνίες.

Λοιπόν, όταν βλέπεις έναν βασιλιά να δουλεύει,

μην ξεχνάς ότι κάτω από το πανωφόρι του

                               κρύβεται

ένα Δόξα σοι ο Θεός.

Πόσα Δόξα σοι ο Θεός, αν το καλοσκεφτείς.

Δεν θα τα ακούσεις, αλλά αν ξέρεις

                               πως υπάρχουν,

σου έρχεται η επιθυμία να ψάλεις

Δόξα σοι ο Θεός.

                                                             10

                               Tous les jours, j’essaie.

                               Et tous les jours je manque.

                               Dieu m’a donné la ténacité, pas le talent.

                               J’aurais préféré le contraire.

                              

                               Mais on ne peut pas tout avoir.

                               10

Κάθε μέρα, προσπαθώ.

Και κάθε μέρα αποτυχαίνω.

Ο Θεός μου ’δωσε πείσμα, όχι ταλέντο.

Θα προτιμούσα το αντίθετο.

Μα δεν μπορούμε να τα έχουμε όλα.

                                                             11

                               J’ai voulu écrire un poème

                               pour tous les gens que j’aime,

                               un poème différent

                               pour chacun d’entre eux.

                               Mais j’y ai renoncé,

                               j’ai eu peur de blesser ceux que j’aurais oubliés,

                               et d’ennuyer ceux que je n’aurais pas oubliés.

                               Finalement, je suis allé boire un verre ;

                               mieux vaut un petit projet bien mené

                               qu’un grand projet abandonné.

                              11

Ήθελα να γράψω ένα ποίημα

για όλους όσους αγαπώ,

ένα ποίημα διαφορετικό

για τον καθένα τους.

Αλλά τα παράτησα,

φοβήθηκα μήπως πληγώσω όσους θα ξεχνούσα,

και μήπως ενοχλήσω όσους δεν θα ξεχνούσα.

Τελικά, πήγα να πιω ένα ποτηράκι·

καλύτερα ένα μικρό σχέδιο καλά καταστρωμένο

παρά ένα μεγάλο σχέδιο παρατημένο.

                                                              12

                               La nuit,

                               si on s’écoutait

                               (et en fait on n’a que ça à faire),

                               si on s’écoutait, disais-je,

                               on serait tenté d’être bon.

                               Bon, oui, bon.

                               Bon, quoi…

                               Aimer tout le monde,

                               n’avoir aucune rancœur,

                               pardonner à tous,

                               reconnaître ses torts,

                               les amplifier pourquoi pas,

                               faire amende honorable,

                               et être si heureux de le faire.

                               Être heureux d’être bon.

                               Comme c’est ridicule !

                               Regardez-vous dans la glace à ce moment précis

                               et vous comprendrez.

                               Vous n’avez pas l’air bon,

                               vous avez l’air bête,

                               bête, même pas béat.

                               Retrouvez vos esprits,

                               retrouvez vos haines.

                               Reprenez-vous !

                               Reprenons-nous.

                               12

Tη νύχτα,

αν αφηνόσουν

(πραγματικά δεν έχουμε κι άλλη δουλειά),

αν αφηνόσουν, έλεγα,

θα έμπαινες στον πειρασμό να είσαι καλός.

Καλός, ναι, καλός.

Καλός, πώς αλλιώς να στο πω;

Ν’ αγαπάς όλο τον κόσμο,

να μην κρατάς κακία,

να τους συγχωρείς όλους,

να αναγνωρίζεις τα λάθη σου,

να τα μεγεθύνεις γιατί όχι,

να oμολογείς το σφάλμα σου,

και να χαίρεσαι τόσο πολύ που το κάνεις.

Να χαίρεσαι που είσαι καλός.

Τι γελοίο που είναι!

Κοίταξε τώρα αμέσως τον εαυτό σου

                               στον καθρέφτη

και θα καταλάβεις.

Δεν φαίνεσαι καλός,

φαίνεσαι ηλίθιος,

ηλίθιος, ούτε καν μακάριος.

Σύνελθε,

ξαναβρές τα μίση σου.

Σύνελθε !

Ας συνέλθουμε.

Bruno Arcadias

(traduction de Jean Lallot)



Citer ce billet
Jean Lallot (2023, 6 mars). Jean Lallot a traduit en grec (moderne) six autres poèmes de “Journal irrégulier” de Bruno Arcadias. Connaissance hellénique. Consulté le 4 mars 2024, à l’adresse https://doi.org/10.58079/mmib

Vous aimerez aussi...

Laisser un commentaire

Votre adresse e-mail ne sera pas publiée. Les champs obligatoires sont indiqués avec *

Ce site utilise Akismet pour réduire les indésirables. En savoir plus sur comment les données de vos commentaires sont utilisées.

Rechercher dans OpenEdition Search

Vous allez être redirigé vers OpenEdition Search